تبیین اهمالکاری تحصیلی براساس صفات شخصیت و مهارت مدیریت زمان

Abstract

هدف: اهمال­کاری تحصیلی یک مشکل رفتاری شایع در محیط­های آموزشی است که دارای پیامدهای منفی تحصیلی بوده و بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر آن حائز اهمیت است. ازاین‌رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت و مهارت مدیریت زمان با اهمال­کاری تحصیلی در دانش‌آموزان انجام شد. روش: با استفاده از نمونه­گیری خوشه­ای 440 نفر (240 دختر و 200 پسر) از دانش­آموزان پایه سوم و چهارم مدارس متوسطه کاشان در سال تحصیلی 95-94 انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامه اهمال­کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984)، پرسشنامه ویژگی­های شخصیتی نئو (کاستا و مک کری، 1985) و پرسشنامه مدیریت زمان ترومن و هارتلی (1996) اطلاعات جمع­آوری گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین اهمال­کاری تحصیلی و صفات شخصیت (روان­رنجورخویی، برون­گرایی، گشودگی به تجربه و باوجدان بودن) رابطه معنادار وجود دارد. همچنین بین مدیریت زمان و اهمال­کاری تحصیلی رابطه معنا­دار مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: با توجه به این‌که یافته­های پژوهش حاضر نشان می­دهند که صفات شخصیت و مهارت مدیریت زمان در اهمال­کاری تحصیلی نقش دارند می­توان گفت که به‌منظور کاهش اهمال­کاری تحصیلی دانش­آموزان بایستی با مداخله‌های آموزشی و مشاوره‌های مناسب، کنترل و تعدیل ویژگی­های شخصیتی و ارتقای مهارت مدیریت زمان به پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان کمک نمود.