تأثیر تعارض کار - خانواده از طریق فرسودگی شغلی، بر تمایل به ترک سازمان در میان کارکنان ناجا

Abstract

زمینه و هدف: منابع انسانی از ارزشمندترین سرمایههای هر سازمان به شمار می‌رود؛ زیرا سایر عوامل مانند فنّاوری، سرمایه و امثال آن، به نیروی انسانی وابسته است. عوامل مختلفی در تحلیل و کاهش عملکرد نیروی انسانی مؤثر است که یکی از این عوامل تعارض کار – خانواده و تبعات منفی حاصل از آن، فرسودگی شغلی است که میتواند بر تمایل به ترک سازمان توسط کارکنان مؤثر باشد. با توجه به محیط و شرایط کاری در ناجا، پرداختن به این موضوع مهم جلوه میکند. روش‌شناسی: این پژوهش از جهت هدف، کاربردی و از جهت روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان پلیس فرودگاه‌های کشور است که تعداد نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 328 تعیین شد. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای در دسترس است و ابزار جمع‌آوری داده‌ها نیز پرسشنامه بوده است. جهت تحلیل داده‌های آماری نیز از روش تحلیل عاملی تأییدی و الگوسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: تعارض کار – خانواده دارای تأثیر مثبت و معناداری بر فرسودگی شغلی و تمایل به ترک شغل کارکنان پلیس فرودگاه است. همچنین متغیر میانجی‌گر فرسودگی شغلی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر تمایل به ترک شغل کارکنان پلیس فرودگاه دارد. نتیجه‌گیری: تعارض کار – خانواده در میان کارکنان ناجا، می‌تواند باعث بروز فرسودگی شغلی و به دنبال آن ترک شغل توسط کارکنان شود. از آنجا که محیط کار کارکنان ناجا به شکلی است که فشارهای روحی زیادی را باید متحمل شوند، باید جهت جلوگیری از بروز مشکلاتی از قبیل افزایش تعارض کار- خانواده، فرسودگی شغلی و ترک شغل؛ برنامه‌ریزی‌های لازم مانند برگزاری دوره‌های آموزشی، دادن مزایای ویژه جهت رسیدگی بیشتر کارکنان به امور خانواده و ... صورت بگیرد.