واکاوی ارتباط بین رویکردهای مدیریت تعارض از منظر حضرت علی و عملکرد شغلی کارکنان ستادی آموزش و پرورش شهر اصفهان

Abstract

هدف از انجام پژوهش حاضر، واکاوی ارتباط بین رویکردهای<br />مدیریت تعارض و عملکرد شغلیِ کارکنان آموزش وپرورش شهر اصفهان است. این پژوهش از<br />نوع کاربردی بوده و برای اجرای آن از روش توصیفی پیمایشی استفاده شده است. جامعهٔ<br />آماری تحقیق شامل 539 نفر از مدیران، برنامه‌ریزان و کارشناسان اداره‌های آموزش و<br />پرورش شهر اصفهان است که تعداد 220نفر به‌عنوان نمونهٔ مورد مطالعه از طریق جدول<br />مورگان و به‌صورت روش نمونه‌گیریِ تصادفی طبقه‌ای متناسب با جامعهٔ آماری انتخاب<br />شده‌اند. در پژوهش حاضر، برای جمع‌آوری اطلاعات از دو پرسش‌نامه استفاده شد؛ پرسش‌نامهٔ<br />رویکردهای مدیریت تعارض و پرسش‌نامهٔ عملکرد. نتایج، نشان داده<br />است که بین رویکردهای مدیریت تعارض (شناختی-ذهنی، نرم و سخت) و عملکرد در مدیران،<br />برنامه‌ریزان و کارشناسان اداره‌های آموزش و پرورش شهر اصفهان رابطهٔ معنادار وجود<br />دارد و رویکرد نرم بیشترین نقش را در تبیین عملکرد دارد. هم‌چنین با دیدی تحلیلی<br />نشان داده می‌شود که از دیدگاه نهج‌البلاغه عوامل مختلفی زمینه‌ساز بروز این‌گونه<br />تعارضات هستند که می‌توانند ناشی از عوامل فردی، میان‌گروهی، اجتماعی، مدیریتی یا<br />تلفیقی از آن‌ها باشند. سبک مدیریت تعارض حضرت علی7در مقابله با تعارضات منفی<br />اجتماعی دارای سه شیوهٔ کلی است که شامل مدیریت ذهنی تعارض، مدیریت نرم تعارض و<br />مدیریت سخت تعارض است و هر کدام در جایگاه خود و در مقابله با تعارضات یادشده<br />دارای نقشی بسیار مؤثر، مهمّ و ارزشمند است.