دوسوتوانی سازمانی؛تعریف، ابهامات و نوع شناسی

Abstract

یکی از ایده های اساسی علم سازمانی این است که سازمان باید بتواند از قابلیت های موجود خود استفاده کرده و همزمان علاوه بر اینکه وظایف گذشته خود را به طور دقیق انجام دهد توانایی های جدید و اساسی را بیابد. در تحقیق های اولیه ای که به این مبحث پرداخته شده، رابطه ی میان دو فعالیت اکتشاف و بهره برداری غیر قابل قبول بود، اما در تحقیق های اخیر، به سازمان های دوسوتوان اشاره شده که می توانند توانایی های موجود خود را دریابند و در عین حال به جستجوی فرصت های جدید بپرازند. محققان به طور فزاینده ای از مفهوم دوسوتوانی سازمانی، به عنوان مفهومی جدید در توسعه سازمانی، در توصیف سازمان‌هایی که در بهره برداری و اکتشاف توانمند هستند استفاده می کنند. دوسوتوانی برای کسب مزیت رقابتی پایدار، عملکرد و بقاء سازمانی مورد بحث است و به وسیله تلاش سازمان ها در بهره برداری و اکتشاف از فرصت های موجود به دست می آید. همزمان با بیان دوسوتوانی سازمانی در ادبیات مدیریت، ابهامات بسیاری در این زمینه به وجود آمده است. ما در این مقاله تلاش کرده ایم تا این ابهامات را روشن کنیم. ما در این مقاله از روش کتابخانه ای و توصیفی برای تبیین موضوعات بهره برده ایم. در این مقاله نوع شناسی از دوسوتوانی سازمانی بر اساس ابعاد ساختاری و زمانی سازمان بیان شده است. این نوع شناسی و کاربرد آن در تحقیقات موجود به مفهوم سازی های مختلف از دوسوتوانی در درک بیشتر یک ساختار چندوجهی کمک می کند. در این مقاله پس از تعریف دوسوتوانی سازمانی و ابهامات موجود در این زمینه ، نوع شناسی چندوجهی شامل دوستوانی متوازن، گردشی، تفکیکی و متقابل مورد بحث قرار گرفته است. در نهایت موضوعاتی برای تحقیقات آینده ارائه شده است.