بررسی وضعیت دوره‌های مجازی آموزش ضمن خدمت فرهنگیان (مطالعه موردی: فرهنگیان منطقه دهلران)

Abstract

هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعیت موجود دوره‌های مجازی آموزش ضمن خدمت فرهنگیان می‎باشد. این تحقیق از نوع توصیفی بوده که با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری به تعداد 881 نفر از فرهنگیان منطقه دهلران در سال 1393 است. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، 267 نفر تعیین شد. با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه ‌ای، 134 مرد و 133 زن به عنوان نمونه انتخاب شدند، که به پرسش‌نامه محقق‌ساخته‌ای که بر اساس مبانی نظری پژوهش و تحقیقات پیشین تهیه شده بود، پاسخ دادند. روایی محتوایی و صوری پرسش‌نامه با استفاده از نظر جمعی از متخصصان و کارشناسان دوره‌های آموزش مجازی به دست آمد و پایایی پرسش‌نامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، 0/88 محاسبه شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کلموگروف اسمیرنف و آزمون دوجمله‌ ای (نسبت‌ها) استفاده شد. نتایج نشان داد که عدم تدارک زیرساخت‌ها و امکانات لازم جهت اثربخشی دوره‌های آموزش مجازی، و عدم اثربخشی دوره‌های آموزش مجازی نسبت به دوره‌های حضوری از چالش‌های موجود است. هم‎چنین، هم‎خوانی دوره‌های آموزشی با نیازهای فرهنگیان و کسب مهارت‌های لازم برای استفاده اثربخش دوره‌های آموزش مجازی ضمن خدمت را می‌توان به دیده فرصت نگریست.