آموزش شبکه های فعلی زبان فارسی: مقایسة عملکرد فارسی آموزان غیرایرانی در پاسخگویی به پرسش‌های استنتاجی و جایگزینی

Abstract

در پژوهش حاضر تأثیر آموزش مستقیم شبکه­ های فعلی زبان فارسی بر میزان پاسخ­گویی زبان‌آموزان به پرسش‌های استنتاجی و جایگزینی مورد بررسی قرار گرفته­ است. پژوهشگران، ابتدا یک گروه از فارسی­آموزان غیرایرانی در سطح پیشرفته را به ‌صورت تصادفی انتخاب کردند. با برگزاری پیش­آزمون، زبان‌آموزانی را از میان آن­ها برگزیدند که از دانشِ واژگانی غنی­تری برخوردار بودند. پس از تهیة 3 درس که هر یک دارای 27 شبکة فعلی پربسامد زبان فارسی بود و آموزش آن­ها به روش مستقیم (آشکار) بود. در پایان هر درس یک پس­آزمون (در مجموع سه پس­آزمون) شامل پرسش‌های استنتاجی و جایگزینی اجرا گردید. درس­ها به گونه ای طراحی شده بودند که فعل­ها به شکل خوشه­ای یا شبکه­ ای تدریس گردد و مدرس زبان فارسی برای هر شبکة فعلی زمان لازم را صرف نماید. پس از برگزاری آزمون‌ها، نمره­های زبان­آموزان در دو بخش پرسش­های استنتاجی و جایگزینی با روش‌های آماری تحلیل شد. یافته­های پژوهش نشان داد زبان‌آموزان توانسته بودند به کمک آموزش مستقیم شبکه­ های فعلی زبان فارسی به پرسش‌های استنتاجی و جایگزینی پاسخ دهند. همچنین یافته ­های مقایسۀ پارامترها، اختلاف معناداری را بین میانگین آزمون‌های استنتاجی و جایگزینی نشان‌ نداد.