کاربردپذیری نظریه ی شخصیتی پنج عامل بزرگ شخصیت در موقعیت های تحصیلی

Abstract

هدف اساسی این پژوهش پیشبینی پیشرفت تحصیلی بر اساس پنج عامل بزرگ شخصیت است. نمونهای مشتمل بر 903 نفر ) 903 دختر، و 902 پسر( از دانش آموزان سال سوم راهنمایی شهر دزفول به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه ی 90 سؤالی NEO-FFI پاسخ دادند. نتایج نشان داد که پیشرفت تحصیلی با چهار عامل شخصیتی: برونگرایی، پذیرش، سازگاری، و وظیفه شناسی رابطه مثبت و با عامل روانرنجورخویی رابطه منفی معنادار دارد. نتایج رگرسیون گام بهگام مشخص کرد که دو عامل روان رنجور خویی و پذیرش توانست در دو گام بیش از 5 درصد واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین کنند. نتایج بر پایه نظریه پنج عامل بزرگ شخصیت در مورد گروه نمونه مورد بحث قرار گرفت.