بررسی خطاهای زبانی در نوشتار دانش آموزان فارسی آموز کرد زبان در سطح متوسط زبان آموزی

Abstract

پژوهش حاضر ما را در رابطه با چیستی خطاهای قانونمندی که زبان آموزان مرتکب می شوند در کشف ماهیت راهبردها و فرضیه های یادگیری زبان بسیار کمک می کند. سوال های این تحقیق عبارتند از این که زبان آموزان کرد چه خطاهایی را مرتکب می شوند و بسامد تکرار هر خطا و منبع هر خطا کدام است. نوشتار ۱۰۰ نفر دانش آموز کلاس پنجم ابتدایی شهرستان مهاباد در فاصله سنی ۱۱-۱۰ سال که زبان مادری آنها کردی (گویش مهاباد) است، بصورت انشایی با موضوع یکسان تحلیل و بررسی شد. در این تحقیق زبان آموزان در همه ی حوزههای دستوری ساخت واژی، نحوی، واژگانی - معنایی مرتکب خطا شده اند اما در حوزه ی نحوی تعداد و بسامد و درصد خطاهایشان بیشتر است. البته بطور موردی بیشترین خطا مربوط به جز ء فعلی نامناسب (ساختواژی) و کمترین خطا مربوط به شخص فعلی (نحوی) می باشد. در این تحقیق، تداخل زبان مادری یکی از منابع اصلی خطاهای زبانی محسوب میگردد. با وجود این، خطاهای بسیاری نیز از تداخل متقابل واحدها در درون زبان مقصد و راهبردهای یادگیری زبان آموز، سرچشمه می گیرند. چیزی کمتر از یک سوم خطاهای زبان آموزان، خطاهای درون زبانی هستند و حدود دوسوم آنها، خطاهای بین زبانی هستند و بخشی هم به عنوان خطاهای راهبردهای یادگیری آموزنده هستند.