جنبه های شناخت شناسانه و ایدئالیستی فلسفۀ شوپنهاور

Abstract

فلسفۀ شوپنهاور، تا آنجا که به جهان به عنوان بازنم ود، نحوة شناخت و رابط ۀ<br />میان فاعل شناسا و متعلق شناخت می پردازد، هم سو با فلسف ۀ نظری کانت و<br />شناختشناسی اوست. هم رسالۀ دکترای شوپنهاور و هم بخش اول اثر مشهور<br />جهان به عنوان اراده و بازنمود او صبغ ۀ شناخت شناسی کانتی دارند . خود<br />شوپنهاور نیز اذعان کرده است که ف لسفهاش مبتنی بر فلسف ۀ کانت است . وی<br />در حوز ة شناخت شناسی انقلاب کپرنیکی کانت را می پذیرد. هر چند جنب ۀ<br />شناختشناسی (جهان به عنوان بازنمود ) فلسف ۀ او مبتنی بر فلسف ۀ کانت<br />است، اما او از پیروی صرف اندیش ۀ کانت اجتناب میکند. یکی گرفتن علیت با<br />ماده، تقلیل مق ولات دوازده گانۀ فاهمه به یک مقوله، زمان و مکان و علیت را<br />صور اصل جهت کافی دانستن و ... نمونههای ابتکاری وی در برابر دیدگاه<br />کانتی هستند. لذا میتوان گفت او در صدد گذر از فلسفۀ کانت است.<br />از طرف دیگر، فلسف ۀ شوپنهاور ایدئالیستی است . وی متعلق شناخت را<br />بازنمود و تصور فاعل شناسا می داند. اما جنب ۀ ایدئالیستی فلسف ۀ وی تنها در<br />ساختار جهان به عنوان بازنمود مطرح است، نه جهان به عنوان اراده . به بیان<br />دیگر، ایدئالیسم تنها جنب ۀ برون ذاتی و پدیداری جهان را در برمی گیرد . این<br />نوشتار در صدد است تا جایگاه شناخت شناختی و ایدئالیستی فلسفۀ شوپنهاور<br />را از دریچۀ فلسفۀ نظری کانت نشان دهد.