رابطه نگرش به درس کار و فناوری با مولفه های نگرش کارآفرینی دانش آموزان مقطع متوسطه ناحیه یک تبریز

Abstract

هدف پژوهش حاضر رابطه نگرش به درس کار و فناوری با مؤلفه‌های نگرش کارآفرینی دانش آموزان متوسطه ناحیه یک تبریز در سال تحصیلی 98-97 است. این از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه‌ی آماری، تمام 15386 نفر دانش آموز دختر و پسر دوره اول متوسطه ناحیه یک آموزش و پرورش تبریز در سال تحصیلی 1398-1397 بودند. حجم نمونه به روش نمونه‌گیری نسبتی تصادفی از هر سه پایه و با توجه به تعداد گویه‌های پرسشنامه، 402 نفر تعیین شد. این افراد پرسشنامه‌ نگرش به کارآفرینی(Athayde, 2009) و پرسشنامه محقق ساخته نگرش به درس کار و فناوری را تکمیل کردند. برای تحلیل نتایج از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار Smart PLS 3.2.8 استفاده شد. نتایج نشان داد بین نگرش به درس کار و فناوری و مؤلفه‌های نگرش به کارآفرینی رابطه وجود دارد. نگرش به درس کار و فناوری (40/0 رهبری، 56/0 دستاورد، 30/0 کنترل شخصی، 42/0 خلاقیت، 38/0 ابتکار) را تبیین می‌کند. اهمیت بالای نگرش مثبت به درس کار و فناوری، در داشتن رابطه مثبت با مؤلفه‌های ارزشمند، رهبری، دستاورد، کنترل شخصی، خلاقیت، ابتکار بوده و بنابراین در اولویت قرارگرفتن ماهیت عملی و کاربردی و استفاده از ابزارها در این درس پیشنهاد می‌شود.