تأثیر عوامل نهادی بر نرخ کارآفرینی بین‎المللی در کشورهای در حال توسعه

Abstract

توسعه کسب و کارهای بین‎ا‎لمللی یکی از ابزارهای رشد و توسعه اقتصادی است. از طرفی، کارآفرینان نوپا نیز به بازارهای خارجی وارد می‎شوند. براساس نظریه نهادی، یکی از عوامل مؤثر بر بین‎المللی‎شدن کارآفرینان، عوامل نهادی است. از سوی دیگر، ضعف نهادها در یک کشور، با سازوکار‎های سازمانی تا حدی قابل جبران است. با توجه به ضعف نهادها در کشورهای در حال توسعه، هدف اصلی این پژوهش سنجش تأثیر عوامل نهادی بر نرخ کارآفرینی بین‎المللی در این کشورها با درنظر گرفتن تعامل بین محیط نهادی و راهبرد کارآفرینان است. روش تحقیق بر حسب هدف، کاربردی و بر حسب گردآوری اطلاعات، توصیفی-همبستگی است؛ به این منظور، از داده‎های ثانویه استفاده شد و داده‎های پژوهش مربوط به 59 کشور در حال توسعه، از گزارش‎های بین‎المللی که بر اساس داده‎های پیمایشی، شاخص‎های اقتصادی و کارآفرینی کشورها را ارائه می‎کنند، استخراج و با استفاده از مدل‎سازی معادلات ساختاری با نرم‎افزار SmartPLS3 تحلیل گردید. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‎ها نشان می‎دهد که نهاد هدایت‎گر بر نرخ کارآفرینی بین‎المللی در کشورهای در حال توسعه تأثیر مثبت دارد. همچنین، بررسی نقش تعدیل‎گری ریسک‎پذیری در رابطه بین عوامل نهادی و کارآفرینی بین‎المللی نشان می‎دهد که در کشورهایی که ریسک‏پذیری بیشتر است، تأثیر نهادهای شناختی و قانونی بر نرخ کارآفرینی بین‎المللی به صورت منفی‎ تعدیل می‎شود.