تاثیر خودآزمایی مهارت نگارش به روشهای سازنده و پایان محور بر عملکرد نگارش و دقت خودآزمایی زبان آموزان ایرانی

Abstract

هدف از خودآزمایی به‌صورت سازنده و یا پایان‌محور می‌تواند در میزان دقت نمره‌دهی خودآزمایی زبان‌آموزان تاثیر بگذارد، بنابراین این پژوهش به‌بررسی اینکه آیا خودآزمایی به‌روشهای سازنده و پایان‌محور تاثیرات متفاوتی بر نگارش و میزان دقت نمره‌دهی زبان‌آموزان در خود‌آزمایی میگزارد یا خیر می‌پردازد. بدین منظور، 60 زبان‌آموز سطح میانی به‌دو گروه سازنده و پایان‌محور به‌صورت تصادفی تقسیم شدند، و یک پیش‌آزمون برای سنجش فعلی آن‌ها در نگارش پاراگراف اجرا شد. در گروه سازنده، نمره خودآزمایی زبان‌آموزان از میانگین نمره معیار دو مصحح تفریق می‌شد تا میزان خطا در خودآزمایی مشخص شود. در گروه پایان‌محور شرایط مشابهی وجود داشت اما میزان دقت در انجام خودآزمایی به‌عنوان بخشی از نمرهء پایان دوره در نظر گرفته شد. بعد از اجرای پس‌آزمون ،نتایج بررسی کواریانس نشان داد که زبان‌آموزان هر دو گروه بهبود معنادار و برابری در کیفیت عملکرد نگارش داشتند، اما زبان‌آموزان گروه پایان‌محور افزایش بیشتری در میزان دقت خودآزمایی از‌خود نشان دادند.