بررسی عنصر زاویۀ دید در منظومۀ خسرو و شیرین نظامی براساس الگوی روایت‌شناسی ژرار ژنت

Abstract

نزدیک به چهار دهه است که روایت‌شناسی به عنوان علمی مستقل، در غرب جای خود را باز کرده و در مطالعه و بررسی متون ادبی از آن استفاده می‌شود. یکی از نظریه‌پردازان برجستۀ روایت‌شناسی، ژرار ژنت فرانسوی است که به گفتۀ بسیاری از محققان، کامل‌ترین نظریات را در باب این حوزه داده است. آرای دقیق و منسجم ژنت در حوزۀ روایت‌شناسی، به‌ویژه در مبحث زاویۀ دید، چنان ظرفیتی دارد که می‌‌توان با کمک الگوی روایت‌شناسی او، متون متخلف ادبی را بررسی کرد و افق‌های دید تازه‌‌ای را به روی این متون گشود. در مقالۀ حاضر، با استفاده از الگوی روایت‌شناسی این منتقد برجسته، رویکرد زاویۀ دید در <em>خسرو و شیرین</em> نظامی بررسی شده و برای مشخص شدن کیفیت کار نظامی، اثر او با <em>شیرین و خسرو</em> امیرخسرو دهلوی ـ که به زعم بسیاری از محققان، بزرگ‌ترین مقلد اوست ـ مقایسه شده‌است.