سنجش رتبه‌بندی شهرستان‌های استان کرمانشاه ازلحاظ زیرساخت‌های گردشگری

Abstract

اولویت‌بندی مقاصد گردشگری را می‌توان به‌نوعی بخشی از فرایند برنامه‌ریزی فضایی در یک منطقه دانست چراکه هدف برنامه‌ریزی فضایی، شناخت سرزمین و چگونگی بهره‌برداری از این منابع همراه با پیش‌بینی وضع آینده استقرار مطلوب انسان و عملکرد وی در طبیعت به‌منظور تأمین رشد معقول، متوازن و مطلوب اقتصادی بر پهنه سرزمین و جلوگیری از بروز عدم تعادل و بازتاب‌های تخریبی و منفی فضای سرزمین است. هدف پژوهش حاضر سنجش برخورداری شهرستان‌های استان کرمانشاه ازلحاظ زیرساخت‌های گردشگری می‌باشد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است. به‌منظور سنجش میزان برخورداری شهرستان‌ها از زیرساخت‌های گردشگری از مدل waspasاستفاده‌شده است. شاخص‌های بررسی‌شده در این پژوهش جهت تشکیل ماتریس تصمیم‌گیری به تعداد 10 و گزینه‌های آن 14 شهرستان استان می‌باشد. نتایج حاصل از آن نشان می‌دهد استان کرمانشاه با ضریب 4157/0 دارای رتبه نخست و شهرستان اسلام‌آباد غرب با ضریب 3028/0 رتبه دوم و شهرستان سنقر با ضریب 2894/0 رتبه سوم ازلحاظ زیرساخت‌های گردشگری را دارا می‌باشند و شهرستان ثلاث باباجانی با ضریب 139/0 و شهرستان هرسین با ضریب 1706/0 به ترتیب محروم‌ترین شهرستان‌ها ازلحاظ زیرساخت‌های گردشگری در استان کرمانشاه هستند. بنابراین مدیریت گردشگری استان نیازمند توجه به شهرستان‌های محروم از زیرساخت‌های گردشگری می‌باشد.