اثربخشی آموزش مهارت‌های خودآموزی بر آگاهی فراشناختی و مشکلات دستخط دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه با آسیب در بیان نوشتاری

Abstract

هدف: اختلال یادگیری ویژه با آسیب در بیان نوشتاری بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی افراد تأثیر منفی دارد. به همین دلیل پژوهش حاضر با هدف مطالعه اثربخشی آموزش مهارت‌های خودآموزی بر آگاهی فراشناختی و مشکلات دستخط دانش‌آموزان پسر دارای اختلال یادگیری ویژه با آسیب در بیان نوشتاری انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش­آزمون -پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش همه دانش‌آموزان پسر با اختلال یادگیری ویژه با آسیب در بیان نوشتاری پایه­های دوم تا ششم ابتدایی مدارس عمومی شهرستان خرامه در سال تحصیلی 94-1393 بودند که از بین آن­ها نمونه­ای به حجم 32 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جاگماری شدند، به طوری که هر گروه 16 نفر بودند. از هر دو گروه پیش­آزمون به عمل آمد و گروه آزمایش مداخله آموزش مهارت‌های خودآموزی را در 15 جلسه دریافت کردند در حالی که گروه کنترل این مداخله را دریافت نکردند و در پایان برای هر دو گروه پس‌آزمون اجرا شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه آگاهی فراشناختی پانائورا و فیلیپو (2005) و سیاهه محقق‌ساخته مشکلات دست‌خط (کشاورزی، 1394) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل‌‌ کوواریانس یک‌متغیره، تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های خودآموزی بر بهبود آگاهی فراشناختی و مشکلات دست‌خط تأثیر معنی­دار داشته است (01/0>p). نتیجه‌گیری: بنابر­این اجرای مداخله آموزش مهارت‌های خودآموزی در بهبود آگاهی فراشناختی و مشکلات دست‌خط دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه با آسیب در بیان نوشتاری مؤثر است.