نقش مؤلفه‌های سرمایه روانشناختی (امید، خوش‌بینی، تاب‌آوری و خودکارآمدی) و جهت‌گیری اهداف پیشرفت در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان

Abstract

هدف: پژوهش حاضر پیش­بینی اهمال­کاری تحصیلی بر پایه مؤلفه­های سرمایه روانشناختی (امید، خوش­بینی، تاب­آوری و خودکارآمدی) و جهت­گیری اهداف پیشرفت بود. روش: روش پژوهش به شیوه همبستگی و با هدف پیش­بینی بود. به همین منظور از بین دانشجویان (کارشناسی و کارشناسی‌ارشد) دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول در سال تحصیلی 94-95 تعداد 375 نفر (175 زن و 250 مرد) به شیوه نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده­ها از مقیاس اهمال­کاری (لی، 1986)؛ پرسشنامه اهداف پیشرفت (الیوت و مک­گریگور، 2001) و برای چهار مؤلفه­های سرمایه روان­شناختی از مقیاس امیدواری گرایشی بزرگسالان، آزمون تجدید نظر شده جهت­گیری زندگی، مقیاس تاب­آوری و مقیاس خودکارآمدی تحصیلی استفاده شد. داده­ها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اهمال­کاری تحصیلی با چهار مولفه سرمایه روان­شناختی و جهت­گیری اهداف تسلط-گرایش رابطه منفی و معنی­دار و با جهت­گیری اهداف عملکرد-گرایش و عملکرد-اجتناب و تسلط-اجتناب رابطه مثبت و معنی­دار داشته (05/0>P)، و از بین متغیرهای پژوهش، مؤلفه خودکارآمدی، هدف عملکرد-گرایش، تسلط-گرایش، عملکرد- اجتناب و مولفه امیدواری 33 درصد از واریانس اهمال­کاری تحصیلی را تبیین کردند. نتیجه­گیری: بنابراین می­توان نتیجه گرفت که مولفه­های سرمایه روان­شناختی و جهت­گیری اهداف پیشرفت از متغیرهای مهم و مرتبط با اهمال­کاری تحصیلی دانشجویان هستند.