بررسی آثار یکپارچگی داخلی و خارجی بر ظرفیت رقابت

Abstract

این مطالعه تأثیر یکپارچگی داخلی و خارجی را بر توانمندی‌های رقابتی بررسـی مـی‌کنـد. میزان یکپارچگی، درجه‌ای است که تولیدکننده به‌طور اسـتراتژیک بـا شـرکای زنجیـره تأمین خـود تشریک مساعی کرده و فرایندهای داخل و خارج سازمانی را به‌منظور دستیابی به جریانـات مـؤثر و کارا از محصولات و خدمات، اطلاعات، پول و تصمیمات جهت فراهم کـردن بیشـترین ارزش بـرای مشتری، به صورت مشارکتی مدیریت می‌کند. این مطالعه رابطه بین یکپارچگی در سازمان را که شامل ابعاد زنجیره تأمین یکپارچه می‌شود، با توانمندی‌های رقابتی بررسی می‌کند. بـرای دستیابی به این هدف، رابطه بین ابعاد زنجیـره تأمین یکپارچـه (یکپـارچگی داخلـی و یکپـارچگی خارجی) و توانمندی‌های رقابتی (هزینه، کیفیت، تحویل، نوآوری محصـول)، بـا اسـتفاده از یـک مـدل مفهومی مورد بررسی قرار گرفته است. ابعاد یکپارچگی و نیز ابعاد توانمندی‌های رقابتی با استفاده از نظرات مدیران این حوزه (به‌عنوان خبره) و با بهره‌گیری از روش دلفی احصاء گردیده است. ابزار گردآوری این تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته می‌باشد و نمونه آماری شامل 44 نفر از مدیران بنگاه‌های صنعتی و معدنی است که از بین پاسخگویان 42 نفر مرد (%95) و 2 نفر زن (%5) بوده‏اند. نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان می‌دهد که به‌طورکلی یکپارچگی داخلی و خارجی اثر غیرمستقیم و معناداری به ترتیب به میزان 0/71 و 0/19 بر توانمندی‌های رقابتی دارند.به‌عبارت‌دیگر، نتایج نشان می‌دهد که یکپارچگی داخلی پیش‌نیازی برای یکپارچگی خارجی می‌باشد. مطالعه همچنین نشان می‌دهد که یکپارچگی داخلی و یکپارچگی خارجی تأثیر مثبتی روی بهبود توانمندی‌های رقابتی شرکت دارند. قابل ذکر است که یکپارچگی داخلی توانمندی‌های رقابتی را از طریق یکپارچگی خارجی نیز، بهبود می‌دهد.