Pamje të antropologjisë në mistikën islame

Abstract

Kur’ani na thotë se Allahu Ademin (as) e krijoi nga toka me duart e Tij. Ngaqë u krijua nga duart e Zotit mundet që ai të ketë ekzistuar sipas pamjes së Tij. Kështu që të gjitha të vërtetat e gjithësisë janë mbledhur tek Ademi (as). Për këtë arsye, fakti që Melaiket i bënë sexhde Ademit (as) tregon se tek ai është krijuar pamja hyjnore dhe jo nga dija e emrave huynorë. Toka dhe dheu, janë principet e krijimit të njeriut. Kuptimi i krijimit sipas pamjes hyjnore, është posedimi i aftësisë dhe inteligjencës së etiketimit me emrat hyjnorë që Allahu njeriun e krijoi sipas vetes vetë. Nga këtu mësojmë dicka të sigurtë se qëllimi i vërtetë i krijimit të njeriut nga Allahut ëshët ta bëj atë një mëkëmbës të vërtetë në tokë. Për këtë arsye njeriu, të gjitha vërtetësitë e botës i ka mbledhur në vete. E gjithë bota, është detaji i Ademit (a.s). Ndërsa Ademi është një libër mbledhës. Kështu që Ademi (a.s) përballë botës, është si një shpirt përballë trupit