اولویت‌بندی اهمیت سیستم‌های پرداخت حقوق در مؤسسات دولتی

Abstract

زمینه و هدف: مدت‌ها است که مدیران مؤسسات به‌دنبال اتخاذ روش مناسب جبران خدمات کارکنان هستند تا بتوان بیشترین سطح انگیزش را در آنان به‌وجود آورد که این روش‌ها طیفی از پرداخت‌های متمرکز بر شایستگی، عملکرد، دانش و مهارت، هم‌چنین پرداخت‌های ثابت ماهیانه را شامل می‌شود. هدف این پژوهش، اولویت‌بندی سیستم‌های مناسب پرداخت حقوق و دستمزد به کارکنان بانک قوامین استان کرمانشاه است. روش‌شناسی: پژوهش از منظر هدف کاربردی و از منظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. برای گردآوری داده‌ها در این پژوهش از پرسش‌نامه 54 سؤالی استاندارد (آنتونی میلانوفسکی، 2006) و (جاکوب و اسپرینگر، 2008) استفاده شده است. برای انجام این پژوهش از بین کلیه کارکنان بانک قوامین استان کرمانشاه، تعداد 150 نفر به‌عنوان‌ نمونه آماری مورد پژوهش به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبی انتخاب شدند و پس از بررسی‌های توصیفی در آمار تحلیلی از آزمون رتبه‌ای فریدمن، آزمون نرمالیته و آزمون t استفاده شده است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان‌دهندة آن است که سیستم پرداخت حقوق بر اساس دانش و مهارت از بیشترین امتیاز و سیستم ثابت پرداخت ماهیانه که هم‌اکنون در ایران متداول است. از بین چهار سیستم مورد بررسی برای رتبه‌بندی، کمترین امتیاز را از دیدگاه کارکنان داراست و کارکنان نسبت به سیستم‌های دیگر پرداخت پذیرش بیشتری از خود نشان داده‌اند و متمایل به استفاده از آنها نیز بوده‌اند. نتیجه‌گیری: کارکنان به سیستم‌های جبران خدمات نوین که بر مبنای سطح عملکرد یا سطح شایستگی و یا سطح دانش و مهارت پرداخت می‌کند، علاقه بیشتری نشان می‌دهند تا روش‌های سنتی پرداخت ماهیانه ثابت. هم‌چنین مشخص شد که روش پرداخت بر مبنای دانش و مهارت در اولویت اول، پرداخت بر مبنای شایستگی در اولویت دوم، پرداخت بر مبنای عملکرد در اولویت سوم و پرداخت بر مبنای روش موجود یعنی نظام پرداخت ثابت از کمترین اهمیت برخوردار است.