بررسی الگوهای بهبود عملکرد مستمر و مقایسه با الگوی کارسنجی و زمانسنجی

Abstract

بهبود عملکرد، برای سازمانی که عزمی جدی برای تحقق اهداف خود دارد ضروری است. بهبود عملکرد مستمر یک فرایند جامع و منظم است که در آن نتایج حاصل از اهداف و معیارهای سازمانی با نتایج مورد انتظار مقایسه شده و براساس این نتایج نسبت به بهبود عملکرد سازمان اقدام نمود. از این رو سنجش عملکرد سازمان‌، یکی از قوی‌ترین ابزارهای مدیریتی است که می‌توان به کمک آن، اطلاعات مورد نیاز از وضعیت سازمان را به‌دست آورد. امروزه مدل‌های مختلفی از بهبود عملکرد بوجود آمده که هر کدام می‌تواند برای سازمان با شرایط خاص مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش ابتدا به‌معرفی اجمالی چند مدل مهم بهبود عملکرد پرداخته شده و سپس با توجه به‌نقاط قوت و ضعف مدل‌ها نسبت به هم مقایسه شده است. بهبود فرآیندها مولفه‌ای است که در تمامی مدل‌ها به آن تاکید شده است. اما چگونگی بهبود فرآیندها در آنها ذکر نشده است. بدین منظور الگوی کارسنجی و زمان‌سنجی با هدف بهبود فرایند کاری، بررسی و تجزیه و تحلیل روش‌های موجود و انتخاب بهترین روش انجام کار، حذف دوباره‌کاری‌ها و بهبود آنها، باعث استاندارد فرآیندها شده و نهایتاً با تعیین زمان‌های استاندارد برای انجام کار به افزایش ‌بهره‌وری و کارآیی سازمان کمک می‌کند.