بررسی نقش رهبری خدمتگزار در توسعه سرمایة اجتماعی

Abstract

مؤسسه ها و سازما نهای آموزشی به دلیل نقش و کارکردهای ویژه ای که در خدمت و بهسازی و اثربخشی جامعه دارند، از جایگاه متمایزی برخوردار هستند. خصوصاً که کیفیت و آثار عملکرد آن به سرعت در جامعه متجلی م یشود. ایفای نقش شایسته و بایسته این مؤسسه ها در تحقق اثربخشی و موفقیت خود، کمک به توسعه کشور و بهبود کیفیت زندگی مردم، مستلزم آن است که سازما ن های آموزشی بتوانند سطح اثربخشی خود را متناسب با شرایط و اقتضائات محیطی، در حد مطلوبی و در راستای توسعه پایدار حفظ کند و ارتقا دهد. سازمان های آموزشی در شرایطی اثربخشی و کارآیی خود را حفظ خواهند کرد که در پیشبرد برنامه های توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور به ایفای نقش شایسته و بایسته خود بپردازن د. رهبری خدمتگزار با پشتوانه غنی نظری و تجربی و قابلی تهای عملی ویژه خود، م یتواند چنین امکاناتی را برای این گونه مؤسسه ها، فراهم آورد. سرمایة اجتماعی در کنار دیگر سرمای ههای انسانی و مادی به عنوان یک عامل اثربخشی و کارآیی سازمان های آموزشی شناخته شده است. رهبران آموزشی می توانند سرمای ة اجتماعی را به عنوان یک شایستگی مشخص سازمانی درجهت بهر هوری مؤسسه های آموزشی، ایجاد کنند . در این مقاله با تأکید بر ضرورت و اهمیت نقش رهبری در مؤسسه های آموزشی، رهبری خدمتگزار، سرمایه اجتماعی و ویژگ یهای آنها به طور موجز تبیین شده است. همچنین الگوی نظری رهبری و سرمایة اجتماعی، ابعاد و اجزای مرتبط دیگر ارائه شده است. در نهایت برخی راهکارهای عملی برای آغاز و آماده سازی توسعه سازمان های آموزشی بیان شده است.