مفهوم‌شناسی هوش معنوی و کاربرد آن در سازمان پلیس

Abstract

معناداری زندگی فردی و سازمانی کارکنان از برنامه‌های راهبردی سازمان‌ها محسوب می‌شود. معناداری در زندگی فقط به مفهوم زندگی نمی‌پردازد، بلکه نگرشی عمیق‌تر به آن دارد و زندگی را از تمامی ابعاد مورد بازنگری و مشاهده قرار می‌دهد. درک و آگاهی از معنای زندگی فقط از طریق هوش‌منطقی و عاطفی حاصل نمی‌شود و مستلزم استفاده از هوشی ورای دو هوش مزبور است که چنین هوشی، هوش‌معنوی نامیده می‌شود. این هوش نه فقط در حل مسایل پیچیده که در حل پیچیده‌ترین مسایل ارزشی و معنایی که حتی قوی‌ترین نرم‌افزارهای موجود قادر به حل آن نیستند، قابل استفاده است. هدف اصلی این نوشتار، شناساندن بیشتر هوش معنوی و بهره-برداری و استفاده هر چه بیشتر از آن در حل مسایل فردی، گروهی و سازمانی پلیس است؛ لذا نیاز به شناخت ساختار تشکیل‌دهنده و مؤلفه‌های این نوع از هوش به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است تا با تبیین هر چه بیشتر آن بتوان راه‌کارهای های عملی‌تر و کاربردی‌تر آن را در حل مسایل پیچیده به‌ویژه در مسایل سازمانی دریافت. با این اقدام ضمن آگاهی‌بخشی و تغییر نگرش مدیران در خصوص این موضوع می‌توان به ایجاد زمینه‌های فکری رشد و گسترش هوش معنوی در کارکنان دست یافت. بر این اساس با استفاده از روش تحقیق کتابخانه‌ای، نسبت به پاسخگویی به سؤال اصلی «مؤلفه‌های اصلی هوش معنوی در ادبیات موجود کدامند و چگونه می‌توان هوش معنوی را در سازمان پلیس گسترش و کاربردی کرد؟» پاسخ داده شده است. در پایان مقاله پیشنهادهایی در پاسخگویی به سؤال فوق ارایه شده است که می‌تواند مورد توجه مدیران سازمان قرار گیرد تا با به کار بستن آنها بتوان زمینه‌های موفقیت و افزایش کارامدی کارکنان سازمان پلیس را بیش‌ازپیش فراهم کرد.