بررسی تأثیر فرسودگی و استرس شغلی بر رضایت شغلی کارکنان با نقش متغیر میانجی نظام جبران خدمات(مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه زنجان)

Abstract

هدف از این مطالعهبررسی تأثیر فرسودگی و تنش شغلی بر رضایت شغلی کارکنان بانقش متغیر میانجی نظام جبران خدمات در بین کارکنان دانشگاه زنجان است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل مدیران و کارکنان دانشگاه زنجان به تعداد 399 نفر است. نمونه آماری تعداد 195 نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده انتخاب شده است. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه فرسودگی شغلی (ماسلاخ،1985)، پرسشنامه تنش شغلی(ترنیچ و اسپیلبرگر،1991)، پرسشنامه رضایت شغلی (مینه سوتا، 2009)، پرسشنامه نظام جبران خدمات (سیفرت و تگ، 1998) با اعمال تغییراتی استفاده شده است. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوا و تحلیل عاملی (825/0KMO=) و پایایی آن‌ با گزارش ضریب آلفای کرونباخ برای فرسودگی شغلی 813/0، تنش شغلی 755/0، رضایت شغلی 763/0 و نظام جبران خدمات 811/0 تایید شد. در تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد که در تحلیل توصیفی و استنباطی از نرم‌افزارSPSS استفاده شده است. نتایج پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نشان می‌دهد فرسودگی شغلی (254/0-(R= و تنش شغلی(384/0-(R= و نظام جبران خدمات (424/0+=β و490/0+(R= بر رضایت شغلی تأثیرگذار است. از سوی دیگر فرسودگی شغلی و تنش شغلی از مسیر نظام جبران خدمات بر رضایت شغلی تأثیر دارند. همچنین تنش شغلی بر فرسودگی شغلی (562/0+=β و562/0+(R= تأثیرگذار بود.