ارزیابی تأثیر ابعاد طراحی فرایندهای گروه‌های کاری صنعتی بر یادگیری و بازتاب‌پذیری گروه

Abstract

یادگیری و بازتابپذیری به‌عنوان یک مزیت رقابتی پایدار در سازمانها همواره مورد توجه بوده است. در این پژوهش یک مدل نظری در زمینه ارتباط میان «امور روزمره کاری»، «امور روزمره اجتماعی» (به‌عنوان ابعاد فرایندهای گروه کاری) و «ابعاد پنجگانه طراحی شغل» با یادگیری و بازتاب‌پذیری در گروههای کاری صنعتی مورد آزمون و تحلیل قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش، کلیه گروههای کاری صنعتی واقع در استانهای تهران، فارس، خراسان رضوی و خراسان شمالی است. 190 پرسشنامه از 48 گروه کاری صنعتی با استفاده از نمونهگیری غیرتصادفی ساده، توزیع و دریافت شده و در قالب تحقیقات پیمایشی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل و آزمون فرضیه‌های مدل با بهرهگیری از تکنیک «مدل‌یابی معادلات ساختاری» و نرم‌افزار لیزرل انجام گرفت. نتایج حاصل نشان داد اثر غیر مستقیم طراحی شغل از طریق تسهیل «امور روزمره کاری» بیش از اثر مستقیم یک شغل خوب طراحی شده بر یادگیری و بازتابپذیری است؛ دو بعد مسئولیتپذیری و شناخت نیز از میان ابعاد پنج‌گانه طراحی شغل بیشترین تأثیر را بر یادگیری نشان دادند.