ارائه مدلی برای بررسی عوامل توانمندسازی منابع انسانی

Abstract

پژوهش حاضر به‌دنبال ارائه مدلی ترکیبی برای مطالعه توانمندسازی منابع انسانی است. با بررسی ادبیات نظری پژوهش، دو مدل توانمندسازی کانگر و کانانگو و مدل توانمندسازی اسپریتزر به‌عنوان مبنای طراحی مدل پیشنهادی انتخاب شدند؛ متناسب با این دو مدل اقدام به طراحی پرسش‌نامه شد. در این پرسش‌نامه، عوامل توانمندسازی شامل شرایط سازمانی، راهبردهای مدیریتی و منابع خودکارآمدی، بر مبنای مؤلفه‌های الگوی توانمندسازی کانگر و کانانگو (1988) طراحی شده و متغیرهای مربوط به ابعاد توانمندسازی(شایستگی، خودمختاری، تأثیرگذاری و معنی‌داری) نیز از مدل اسپریتزر (1995) استفاده می‌شود؛ در این مدل راهبردهای مدیریتی نه‌تنها به‌عنوان متغیر مستقل به‌طور مستقیم بر روی توانمندسازی تأثیر دارد، بلکه با تأثیرگذاری روی دو متغیر مستقل دیگر (شرایط سازمانی- منابع خود کارآمدی) به‌طور غیر مستقیم بر توانمندسازی کارکنان تأثیر می‌گذارد. به‌منظور بررسی پایایی پرسش‌نامه ابتدا پرسش‌نامه بر روی 30 نفر از افراد نمونه اجرا گردیده و آلفای کرونباخ آن 85/0 محاسبه، و برای انتخاب نمونه‌ها از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده استفاده شد. به‌منظور سنجش روایی سؤالات پرسش‌نامه از اعتبار عاملی استفاده شده است. با استفاده از فن تحلیل عاملی اکتشافی مرتبه اول، روایی متغیرها استخراج گردید و نتایج بیان‌گر روایی متغیرهای پژوهش است. برای اثبات این‌که مفاهیم به‌خوبی اندازه‌گیری شده‌اند از آزمون KMO و بارتلت و تحلیل عاملی تأییدی برای سنجش روایی سازه استفاده شده است. در مجموع مدل پیشنهادی فوق و پرسش‌نامه طراحی شده به دلیل برخورداری از روایی و پایایی مناسب، قابلیت کاربرد در پژوهشهای توانمندسازی منابع انسانی را دارد