مدیریت تردد عابران پیاده در معابر شهری با اولویت بهبود کارایی پل های عابر

Abstract

در کنار هزینه های ناشی از احداث پل های عابرپیاده همواره این چالش وجود دارد که آیا عابران پیاده به منظور تردد عرضی، از این روگذرها اس فاده خواهند کرد یا خیر؟ هدف در این مطالعه بررسی رفتار عابران پیاده در مواجهه با پ لهای عابر و دسیابی به راهکاری مفید در جهت ارتقا کارایی این روگذرهاست. بدین منظور پ لهای قرار گرفته در شمال و جنوب میدان توحید در شهر تهران به عنوان نمونه ای مناسب برای مطالعه انتخاب شده است. در کنار برداشت اطلاعات هندسی و عملکردی این پ لها، اطلاعات مربوط به تردد عابران به صورت مصاحبه حضوری با افرادی که به منظور تردد عرضی به جای استفاده از پل، از سطح سوار هرو عبور می کردند، جم عآوری شده است. این پژوهش نشان می دهد که عل یرغم سازه نسبتاً قابل توجه پل های عابر، به طور میانگین در حدود 21 درصد عابران از لحاظ ذهنی حضور پل را درک نمی کنند. همچنین این مطالعه نشان می دهد در مورد پل های با درصد کارائی بسیار پائین، مکانیزه کردن پل هها در حدود 60 درصد حجم تردد زیر پل را به روی آن انتقال داده و تا 4 برابر درصد کارایی پ لهای عابر را افزایش می دهد. همچنین مشاهده می شود که به عنوان راهکاری مناسب به منظور افزایش قابل توجه کارایی پ لهای عابر، در کنار مکانیزاسیون پله ها، توجه عابران پیاده نیز باید به طور کامل به پل عابر و شرایط مطلوب استفاده از آن جلب شود.