تخمین عوامل مؤثر بر گرایش به رفتار رانندگی پرخطر بررسی موردی جوانان شهر ساری

Abstract

برای تبیین پدیدۀ رفتار رانندگی پرخطر، عوامل زیادی ازجمله عوامل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی وجود دارند. درعین‌حال رفتار رانندگی پرخطر را می‌توان در رابطه با سایر مفاهیم جامعه‌شناختی در رابطه گذاشت؛ مانند ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی، مقایسۀ اجتماعی بین طبقۀ بالا و پایین در رابطه با سبک‌های زندگی، موفقیت در زندگی و رفتارهای انحرافی و گروه مرجع جهت‌دهندۀ رفتار. این مقاله، علل رفتارهای رانندگی پرخطر را با استفاده از روش‌شناسی گام‌به‌گام در تحلیل تشخیصی شناسایی نموده و سهم عوامل (متغیرهای مستقل) را در قدرت متمایزکنندۀ بین عناصر سه‌گانۀ گرایش به رفتار رانندگی پرخطر (متغیر وابسته) را تبیین نموده و به شیوۀ پیمایشی و بر اساس چارچوب تئوریکی مرتبط، فرضیه‌هایی را تعیین و آن‌ها را می‌آزماید. جامعۀ آماری این مقاله، کلیۀ جوانان پسر شهر ساری هستند. میزان حجم نمونۀ پژوهش پس از توزیع پرسشنامۀ مقدماتی و برآورد واریانس دقیق متغیرها در بین جوانان، تعداد 200 نفر تعیین ‌شده است. همۀ گویه‌های به‌کاررفته دارای بارهای عاملی قابل‌قبول و مطلوب هستند و شاخص‌های نیکویی برازش مدل را نشان می‌دهند. بر اساس روش تحلیل تشخیصی به‌کاررفته به‌منظور تحلیل اطلاعات جمع‌آوری‌شده، یافته‌ها حاکی از این است که سه متغیر «مقایسۀ اجتماعی» و «خردورزی» و «خودتنظیمی» بیشترین سهم را در معادلات متمایزکنندۀ کانونی داشته‌اند و با توجه به ماتریس ساختار، میزان همبستگی خطی بین این سه متغیر مستقل و تابع تشخیصی قوی‌تر است