نقش برنامه ریزی پیاده در توسعه پایدار شهری

Abstract

در برنام هریزی شهرهای ایران معابر پیاده نه به عنوان بخشی مستقل از فضای شهری بلکه به منزله تابعی از حرکت سواره م یباشند و برنام هریزی برای ماشین همواره بر برنام هریزی برای انسان مقدم است. این پژوهش به بررسی ارتباط بین برنام هریزی پیاده و ابعاد مختلف کالبدی، زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی در خیابان شهرداری حد فاصل میدان تجری ش- میدان قدس م یپردازد. روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی است. پژوهش حاضر از طریق مطالعه محدوده خیابان شهرداری در حد فاصل میادین تجریش و قدس نشان می دهد بسیاری از ویژگ یهای ناشی از برنام هریزی پیاده که ارتباط نزدیکی با کیفیت زندگی در شهرها دارند؛ ازقبیل قابل دسترس بودن خدمات و تجهیزات شهری، محیط زیست پاک، تشویق به سفرهای پیاده، کاهش هزینه های ناشی از سوخ تهای فسیلی، کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی و همی نطور ارتقای تعامل اجتماعی در جهت دس تیابی به توسعه پایدار در شهر تهران تسهی لگر م یباشند.