شیوه‌های مختلف آموزش کارکنان ناجا با بهره از فرایندهای مدیریت دانش سازمانی (مورد مطالعه: فرماندهی انتظامی استان مازندران)

Abstract

این پژوهش با هدف شناخت رابطه شیوه‌های آموزش کارکنان ناجا(شیوه گروهی و اجتماعات یادگیری، شیوه عملی فعال، شیوه خوداقدامی و شیوه رسمی) با بهره از فرایندهای مدیریت دانش سازمانی(فرایند شناسایی و کسب دانش، فرایند تولید دانش، و فرایند اشتراک دانش) انجام شد. پژوهش از نظر هدف، از نوع کاربردی است و از نظر روش گردآوری داده‌ها، از نوع توصیفی- پیمایشی می‌باشد و به لحاظ بررسی رابطه بین دو متغیر، پژوهش همبستگی نیز خوانده می‌شود. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان شرکت کننده در یک دوره آموزش ترفیعاتی می‌باشد که با استفاده از روش نمونه‌گیری کوکران و به شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده، 92 نفر به عنوان نمونه آماری برای مطالعه انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامه‌ محقق ساخته آموزش کارکنان و پرسشنامه استاندارد فرایندهای مدیریت دانش می‌باشد. پایایی سوالات با استفاده از فرمول آلفای کرانباخ به ترتیب 0.84 و 0.82 مورد سنجش و تایید قرار گرفت. داده‌های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS به دو روش توصیفی و استنباطی(آزمون ضریب همبستگی و رگرسیون) تحلیل شده‌اند. نتایج تحلیل آماری با استفاده ضریب همبستگی اسپیرمن، بین دو متغیر یافته‌ها بین شیوه‌های آموزشی گروهی و اجتماعات یادگیری، عملی فعال، خوداقدامی و شیوه رسمی با فرایندهای کسب و شناسایی، تولید و اشتراک دانش رابطه معنادار نشان داد. اما بین شیوه رسمی و کسب و شناسایی رابطه معنادار وجود ندارد. براساس نتایج این تحقیق می‌توان گفت شیوه آموزشی عملی فعال بیشترین تأثیر رگرسیونی را روی فرایند تولید دانش دارد .