الگوی بهبود ساختارها و فرآیندهای کاری کلانتری‌ها با رویکرد پلیس ناب

Abstract

زمینه و هدف: نیاز به بهینه‌سازی مصارف و بهبود کارآیی در نهادهای عمومی از جمله پلیس بیش از پیش به چشم می‌آید. رویکرد پلیس ناب در سال‌های گذشته در پلیس‌ کشورهایی همچون انگلستان، کانادا، دانمارک و امارات نتایج مطلوبی به بار آورده و می‌تواند یک راهکار مؤثر برای این مسئله باشد. بنابراین، این پژوهش به‌دنبال پاسخ به این پرسش‌ است که الگوی بهبود ساختارها و فرآیندهای کاری کلانتری‌ها با رویکرد «پلیس ناب» چگونه است؟ روش‌: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی انجام شد؛ براین اساس پس از استخراج چارچوب مفهومی پژوهش از ادبیات پژوهش، با بکارگیری چارچوب به‌دست آمده، شاخص‌های الگوی یادشده براساس رویکرد پلیس ناب، از طریق مشاهده و مصاحبه با مدیران و صاحب‌نظران واحدهای مختلف انجام شد. در مطالعه حاضر، با 17 نفر از مسئولان و کارکنان عملیاتی از 8 واحد و زیرمجموعه منتخب نیروی انتظامی مصاحبه به‌عمل آمد. یافته‌ها: در مجموع ابعاد رویکرد ناب را می‌توان در دو بُعد کاهش هدررفت‌ها و افزایش ارزش‌آفرینی‌ها طبقه‌بندی کرد. کل مؤلفه‌ها و شاخص‌های بومی کاهش هدرفت‌ها به تعداد 7 مؤلفه و 26 شاخص و کل مؤلفه‌های افزایش ارزش‌آفرینی‌ها به تعداد 6 مؤلفه و 40 شاخص به‌دست آمد. براساس رویکرد ناب، با شناسایی، کاهش و حذف مستمر هدررفت‌ها از یک‌سو و ارتقاء یا ایجاد ارزش‌آفرینی‌ها از سوی دیگر، می‌توان به سطح مناسبی از بهینگی و مطلوبیت در ساختار‌ها و فرآیندهای کاری دست یافت. نتایج: رویکرد ناب به‌عنوان یک روش کار تکرار‌شونده، از یک طرف می‌تواند به‌صورت مستقل به‌منظور دستیابی به بهینگی و بهره‌وری استفاده شود؛ از طرف دیگر، با توجه به برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده و زیرساخت‌های ایجاد شده برای تحقق طرح‌های تحولی نظیر مکنا و تحول کلانتری و پاسگاه، می‌تواند به‌عنوان رویکرد و روش اجرایی عملی‌سازی و تحقق اهداف تعیین شده در طرح‌های یادشده استفاده شود.