مقایسه پلیس کارآمد و ناکارآمد از لحاظ شخصیتی در رسته‌های عملیاتی

Abstract

زمینه و هدف: موضوع تناسب شغل و شخصیت افراد یکی از اصول مهم و ضروری است که قسمت اعظم موفقیت شاغلان در مسئولیت‌های مختلف ناشی از رعایت این اصل است. هدف پژوهش حاضر مقایسه ویژگی‌های شخصیتی افراد کارآمد و ناکارآمد پلیس در پنج رسته عملیاتی است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا، پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان پلیس در سال‌های 95 و 96 تشکیل داده‌اند و حجم نمونه 793 نفر تعیین شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسش‌نامه «نئو»استفاده شد که روایی آن توسط گروسی فرشی به‌دست آمد. همچنین برای آزمون پرسش پژوهش از روش آمار استنباطی و آزمون تی استفاده شد. یافته‌ها:‌ یافته‌های پژوهشحاکی از آن است که بین متغیرهای روان‌رنجوری، برون‌گرایی، موافق بودن و باوجدان بودن در دو گروه پلیس کارآمد و ناکارآمد به‌طور معناداری تفاوت وجود دارد؛ همچنین در رسته آگاهی، در متغیر موافق بودن و در رسته مرزبانی میان متغیر‌های گشودگی، موافق بودن و با وجدان بودن و در رسته انتظامی، در متغیرهای روان‌رنجوری و برون‌گرایی، موافق بودن و با وجدان بودن و در رسته راهور در متغیر وجدان میان دو گروه کارآمد و ناکارآمد تفاوت معنادار وجود دارد. نتایج: با توجه به یافته‌ها و از آنجا که ویژگی‌های شخصیتی از عوامل مؤثر برای افزایش کارایی افراد است، بنابراین لازم است ویژگی‌های شخصیتی، در بدو استخدام و در زمان رسته‌بندی افراد به‌عنوان یکی از معیارهای اصلی مد نظر قرار گیرد.