شناسایی عوامل مدیریت انتظامی مؤثر بر پیشگیری از تصادفات رانندگی

Abstract

زمینه و هدف: با توجه به تنوع و پیچیدگی ترافیک، وقوع تصادفات شدید رانندگی با خسارت‌های سنگین جانی و مالی در کشور و افزایش فوت‌ شهروندان در تصادفات، ریشه‌یابی و تحقیق پیرامون علل وقوع تصادفات برای پیشگیری ضروری به نظر می‌رسد. بدین منظور در این پژوهش تلاش شده عوامل مدیریت انتظامی که در پیشگیری از تصادفات بیشترین تأثیر را دارند، شناسایی شوند. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر نحوه گردآوری داده‌ها، اسنادی، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش تحقیق، توصیفی تحلیلی است که به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل مدیران، اساتید، متخصصان و کاربران ترافیکی به تعداد 3759 نفر است که با استفاده از رابطه کوکران تعداد 196 نفر از آنها به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. برای تحلیل داده، از آزمون‌های معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تائیدی استفاده شد. یافته‌ها: عوامل و متغیرهایی نظیر آموزش و ارتقای فرهنگ ترافیک، مهندسی ترافیک، اجرای قوانین و مقررات، شرایط محیطی و نبود مدیریت واحد در حوزه ترافیک، به‌عنوان عوامل مؤثر در پیشگیری از تصادفات شناسایی شدند. در بررسی فرضیه‌های تدوین شده مرتبط با عوامل یادشده، بین پنج عامل به‌دست آمده و متغیرهای مورد نظر رابطه معناداری وجود دارد. نتایج: نتایج پژوهش نشان می‌دهد آموزش و ارتقای فرهنگ ترافیک توسط مدیران پلیس‏ بیشترین تأثیر در پیشگیری از تصادفات رانندگی دارد. مهندسی ترافیک، اجرای مقررات و قوانین، شرایط محیطی و نبود مدیریت واحد در امر ترافیک به‌ترتیب در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند.