رهبری اصیل و تمایل به ترک شغل: تبیین نقش واسطه‌ای قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی

Abstract

زمینه و هدف: از نگرانی‌های عمده مدیریت منابع انسانی سازمان‌های امروزی، ترک شغل کارکنان کلیدی آن‌هاست و با توجه به هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم ترک شغل، همواره سازمان‌ها خواهان شناسایی عوامل مؤثر بر کاهش تمایل کارکنان به ترک شغل خود هستند. در پژوهش حاضر تلاش شده است نقش واسطهای قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی در رابطه بین رهبری اصیل و تمایل به ترک شغل کارکنان، مورد بررسی قرار گیرد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری را کارکنان فرماندهی‌ انتظامی یکی از شهرستان‌های استان فارس تشکیل می‌دهند. اقدامات لازم درخصوص مصاحبه و جمع‌آوری پرسش‌نامه در مکان‌های یادشده براساس نمونه‌گیری تصادفی، انجام شد. روایی و پایایی پرسش‌نامه با استفاده از روایی صوری، روایی سازه و همچنین محاسبه آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از روش تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: طبق یافته‌های پژوهش، وجود روابط معنادار میان رهبری اصیل با قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی؛ قلدری سازمانی با فرسودگی شغلی و تمایل به ترک شغل؛ و فرسودگی شغلی با تمایل به ترک شغل تایید شد. نتایج: نتایج پژوهش حاکی از آن بود که رهبری اصیل تأثیر منفی و معناداری بر بروز قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی دارد. بر مبنای نتایج پژوهش نقش میانجی‌گر قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی در رابطه بین رهبری اصیل و تمایل به ترک شغل تائید شد. همچنین قلدری سازمانی و فرسودگی شغلی بر تمایل به ترک شغل تأثیر مثبت و معناداری دارند.