ارزیابی کارآیی نسبی واحدهای پلیس با استفاده از روش تحلیل پوششی داده‌ها: مطالعه مروری

Abstract

زمینه و هدف: یکی از مهم‌ترین نیازهای هر سازمان در جهت حفظ توان پاسخگویی به شرایط رقابتی و مطالبات روزافزون محیطی، افزایش کارآیی سازمانی در کلیه سطوح است. پیش‌نیاز این امر، تدارک روشی برای سنجش کارآیی و یافتن نقاط ضعف واحدهای زیرمجموعه می‌باشد. با توجه به پیچیدگی کار واحدهای انتظامی و داده‌ها و ستاده‌های متعدد این گونه واحدها، چگونگی بررسی کارآیی و ارزیابی عملکرد آنان با مشکلاتی همراه است. روش تحلیل پوششی داده‌ها یکی از بهترین روش‌های موجود جهت تعیین کارآیی نسبی واحدهای تصمیم‌گیری محسوب می‌گردد. این روش ناپارامتریک علاوه بر سهولت نسبی اجرا، قادر است رتبه بندی‌های مناسب و قابل اعتمادی را به همراه نقاط ضعف و همچنین پیشنهادهایی برای رفع هر یک از آن‌ها برای هر واحد ناکارآ ارائه دهد. روش: در این مطالعه مروری به بررسی پژوهش‌های علمی صورت گرفته در زمینه ارزیابی کارآیی پلیس با استفاده از این روش پرداخته‌ایم. بنابراین ابتدا از طریق پایگاه‌های اطلاعات علمی الکترونیکی معتبر همانند Proquest و Sciencedirect مقاله‌های مرتبط با موضوع استخراج گردیده و پس از بررسی اولیه، تعداد 16 مقاله مورد کنکاش عمیق قرارگرفته و نتیجه به صورت خلاصه مقالات، به همراه جدول مقایسه‌ای مربوطه ارائه گردیده است. نتیجه این پژوهش نشان دهنده قابلیت اعتماد و کارآمدی روش مذکور در ارزیابی کارآیی نسبی واحدهای پلیس می‌باشد. نتجه‌گیری: این پژوهش همچنین ورودی‌ها و خروجی‌هایی را جهت اجرای مدل DEA در سطح واحد‌های انتظامی پیشنهاد نموده است.