الگوی بهبود توانمندی فناورانه در بنگاه‌های دانش بنیان تامین‌کننده تجهیزات الکترونیک پلیس بر پایة الگوی توانمندی پویا

Abstract

زمینه و هدف: استفاده و به‌کارگیری تجهیزات نوین و فناوری برتر یکی از شاخص‌های کارایی پلیس در هر کشوری است. از یک‌سو نظام‌های الکترونیکی همچون نظام‌های رادار نقش مهمی در افزایش کارایی، سرعت و دقت مجموعه‌های انتظامی دارد و از سوی دیگر مسائل سیاسی همچون تحریم‌‌ها به همراه برخی مباحث امنیتی از جمله کنترل این نظام‌ها، کشور را به سمت تامین داخلی این تجهیزات سوق می‌دهد. در این میان، نقش شرکت‌های با توانمندی فناوری بالا جهت تامین این تجهیزات اهمیت خاصی می‌یابد. تغییرات سریع فناوری و نیازهای محیطی از ویژگی‌های فناوری‌های مربوط به تجهیزات الکترونیکی پلیس است. از این‌رو شرکت‌‌ها برای رویارویی با این محیط به‌صورت فزاینده متغیر، نیازمند بازآرایی و هماهنگ سازی توانمندی‌های سازمانی خود از جمله توانمندی فناوری با نیاز‌ها و فرصت‌های جدید محیطی می‌باشند. با این توصیف، این مقاله تلاش دارد تا الگوی مناسبی برای ارتقای توانمندی فناوری در شرکت‌های فناوری محور تامین کننده تجهیزات الکترونیکی پلیس ارائه دهد. روش: جهت ارائة این الگو، پس از تشکیل مدل مفهومی، پیمایش و تجزیه و تحلیل داده‌های به‌دست آمده از 78 شرکت دانش بنیان در این بخش انجام شد و با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری، جهت و شدت روابط میان سازه‌های منتج به ارتقای توانمندی فناوری در این بنگاه‌‌ها مورد بررسی قرار گرفت. در پایان نیز الگوی ارتقای توانمندی فناوری در بنگاه‌های تامین کننده تجهیزات الکترونیکی پلیس ارائه شد. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: بنگاه‌هایی با توانمندی پویای بالاتر که داری توانایی درک محیطی، توانایی و انعطاف‌پذیری بالاتری باشند، از سطح توانمندی فناوری بالاتری نیز برخوردار هستند. دستیابی به سطوح بالای توانمندی فناوری – که در برگیرنده مجموعه‌ای جامع از توانایی‌‌ها است- نیازمند چیزی بیش از توانایی معمول فنی، مهندسی و تحقیقاتی است و به ویژه درشرکت‌های فعال در بخش‌های با فناوری برتر همچون تجهیزات الکترونیکی پلیس نیازمند توانمندی پویایی است که به‌طور مستمر و پیوسته خود را اصلاح و بازآرایی نموده و شایستگی‌های محوری سازمان را اصلاح و بازتولید می‌کند.