بررسی وضعیت توانمندسازی کارکنان نیروی انتظامی (مطالعه موردی معاونت نیروی انسانی ناجا)

Abstract

موفقیت هر سازمان بستگی به تخصیص و به کارگیری مناسب منابع انسانی، ابزار،تجهیزات ،پول و مواد خام در برنامه‌های سازمان دارد و این امر در صورتی امکان پذیر خواهد بود که سازمان‌ها بتوانند مهارت‌ها، توانایی‌ها و خصوصیات فردی و جمعی کارکنان خود را در راستای اهداف سازمان به کار گیرند. در دنیای رقابتی امروز، تنها مزیت رقابتی پایدار هر سازمان کارکنان آن و نقش موثر هر یک از آنها در موفقیت سازمان می‌باشد که این امر از طریق توانمند‌سازی و متعهد بار آوردن کارکنان میسر است. این پژوهش برای شناسایی ابعاد مختلف توانمندسازی کارکنان ناجا، ارزیابی وضعیت موجود سازمان و ترسیم وضعیت مطلوب آن طراحی شده است. در این تحقیق توانمندسازی بر اساس پژوهش اسپریتزر (1992) و میشرا (1992) دارای پنج بعد احساس شایستگی، احساس استقلال، احساس مؤثر بودن، احساس معنی داربودن شغل، احساس اعتماد می‌باشد. در ادامه اهمیت هر یک از عوامل و همچنین رضایت از وضع موجود از نظر کارکنان سنجیده شده است. علاوه بر آزمون‌های متداول آماری، از تکنیک "اولویک" برای شناسایی فرصت‌های بهبود نیز استفاده شده است. روش این تحقیق توصیفی- پیمایشی و ابزار جمع‌آوری اطلاعات در آن پرسشنامه است. جامعه آماری پژوهش نیرو‌های ستادی معاونت منابع انسانی ناجا بوده است. بررسی اطلاعات جمع‌آوری شده نشان می‌دهد که مهم‌ترین عوامل با توانمندسازی کارکنان نیروی انتظامی به ترتیب احساس معنی‌دار بودن شغل و احساس شایستگی می‌باشند