تاثیر شرایط مختلف استخراج آب زیر‌بحرانی بر ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و مقدار ترکیبات فنلی عصاره تفاله انار

Abstract

<strong>زمینه مطالعاتی:</strong> اخیراً، نقش سودمند آنتی‌اکسیدان‌ها مقابل بسیاری از بیماری‌های انسانی و فساد مواد‌ غذایی که ناشی از فساد اکسایشی می‌باشد، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. تفاله انار، بخش غیرخوراکی و از محصولات جانبی صنعت آبمیوه<strong>‌</strong>گیری و منبع غنی از آنتی‌اکسیدان‌های پلی‌فنلی است. <strong>هدف:</strong> این مطالعه، با هدف فراهم نمودن زمینه، جهت بررسی اثر عصاره تفاله انار در صنایع غذایی و تولید محصولات غذایی فراسودمند، صورت گرفته است. <strong>روش کار:</strong> در این پروژه، ارزیابی روش‌های استخراج آب زیربحرانی و غرقابی جهت تعیین ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و مقدار ترکیبات فنلی عصاره تفاله انار انجام شد. متغیرهای استخراج آب زیر‌بحرانی، پارامترهای: دما (°^C120، °^C150 و °^C180) و زمان (5، 15 و 25 دقیقه) بودند. در عصاره‌های تهیه شده، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، با روش‌های: آنتی‌اکسیدان احیاء رادیکال آزاد (DPPH) برحسب درصد RSA و آنتی‌اکسیدان احیاکننده آهن (FRAP) برحسب میلی‌گرم آهن 2 ظرفیتی بر گرم ماده خشک، محتوای فلاونوئیدی بر حسب میلی‌گرم کوئرستین بر گرم ماده خشک و محتوای فنل کل با روش فولین- سیوکالتیو بر حسب میلی‌گرم گالیک اسید بر گرم ماده خشک، اندازه‌گیری و گزارش شد. <strong>نتایج:</strong> ارزیابی دو روش غرقابی و آب زیر‌بحرانی نشان داد که بیشترین میزان استخراج، مربوط به روش آب زیر‌بحرانی بود. نتایج بررسی تأثیر متغیرهای مورد مطالعه در استخراج آب زیر‌بحرانی نشان داد که با افزایش دما و زمان، میزان استخراج این ترکیبات، افزایش یافت به‌طوری‌که بیشترین استخراج در تیمار °^C180 و 25 دقیقه بود. <strong>نتیجه‌گیری نهایی:</strong> روش آب زیر‌بحرانی نه‌تنها یک فن‌آوری دوستار محیط زیست است، بلکه میزان استخراج ترکیبات زیست‌فعال را نیز افزایش داد. <strong> </strong>