تأثیرآموزش مهارت ارتباطی با رویکرد دینی بر عزت‌نفس و سلامت روان زنان سرپرست خانوار

Abstract

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش مهارت ارتباطی با رویکرد دینی بر افزایش سلامت روان و عزت نفس زنان سرپرست خانوار بود که به شیوه شبه ­آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس ­آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان سرپرست خانوار شهر پرند بود که تعداد 60 نفر از آنها به روش نمونه­ گیری تصادفی چند مرحله­ ای انتخاب و در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه گمارده شدند. داده­ های پژوهش قبل و بعد از اجرای مداخله آزمایشی مهارت­ های ارتباطی با رویکرد دینی و با استفاده از پرسش ­نامه سلامت روانی گلدبرگ و مقیاس عزت نفس کوپراسمیت جمع­ آوری شد. نتایج حاصل از تحلیل کواریانس با نرم افزار SPSS10 نشان داد که بین عزت‌نفس (F=49/35 و P< 0/001) و سلامت روانی (F=83/72 و P