بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر تاب‌آوری و حلّ مسأله در نوجوانان تحت دیالیز

Abstract

نوجوانان با نارسایی مزمن کلیوی با آسیب‌های متعدّد روانی و هیجانی مواجهه هستند و تقویت تنظیم هیجان می‌تواند در کاهش فشار روانی در آن‌ها مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود تاب‌آوری و سبک‌های حلّ مسأله در نوجوانان تحت دیالیز در یک طرح نیمه آزمایشی انجام شد. 30 نوجوان تحت درمان دیالیز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 n =) و کنترل (15n = ) واگذار شدند. شرکت‌کننده‌های گروه آزمایش تحت آموزش تنظیم هیجان قرار گرفتند. شرکت‌کننده‌ها پرسش‌نامه‌های تاب‌آوری و حلّ مسأله در مراحل قبل، بعد و دو ماه پس از جلسات مداخله تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس تکراری و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS انجام گرفت. برنامه‌ی آموزشی در بهبود تاب‌آوری و حل مسأله‌ی سازنده و کاهش حل مسأله‌ی غیرسازنده گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مؤثر است؛ یعنی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل نمرات تاب‌آوری و سبک حلّ مسأله‌ی سازنده افزایش و حلّ مسأله‌ی غیرسازنده کاهش یافته است. بنابراین، آموزش تنظیم هیجان می‌تواند در ارتقای تاب‌آوری و سبک حلّ مسأله‌ی سازنده در نوجوانان با بیماری مزمن کلیوی و تحت دیالیز مؤثر باشد