معماری در ادبیات، ترس و لرز اثر املی نوتوم

Abstract

در جامعة پسامدرن، جایی‌که نظام اقتصادی، افراد را به سوی مصرف­گرایی می‌کشاند، شرکت­های بزرگی تأسیس شده­ اند که با در دست گرفتن تولید، از جمله تولید «هنر پرفروش»، خودنمایی می­کنند. این شرکت­ها بیشتر در ساختمان­های بسیار بلند قرار دارند، برج‌هایی شبیه به «یومی­موتو» در کتاب <em>ترس و لرز</em> اثر املی نوتوم. معماری این­گونه ساختمان­ها با توسعة پسامدرن حاصل از پیشرفت صنعتی قرن بیستم مطابقت دارد. برج، که یکی از بارزترین شکل‌های معماری پیشرفتة معاصر شهری است، در واقع نماد سلطة تجارت بر زندگی است. آسیای دور، جایی‌که داستان در آن به وقوع می­پیوندد، با پیشرفت سریع اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم، دارای آسمان­خراش­های گوناگونی شدند. با این وجود، باید اشاره نمود که روابط میان برج شهری و <em>ترس و لرز</em> املی نوتوم به رابطة این کتاب با ژانر به اصطلاح تجاری محدود نمی­شود. چرا که در خوانش رمان در می­یابیم که معماری برج، هم با ساختار روایی و هم با ساختار نوشتاری داستان در ارتباط است و حاصل آن متن- سازه‌ای نظام­مند است. به این منظور، در ابتدا رابطه معماری و ادبیات را مرور خواهیم کرد. سپس به تحلیل کتاب <em>ترس و لرز</em> و نقش­های عاملی معماری و عناصر آن در متن خواهیم پرداخت.