بررسی اثرات مداخلات دولتی بر عملکرد نوآورانه بنگاه‌ها:مطالعه موردی شرکت-های دانش‌بنیان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات

Abstract

مشوق­های مالی و مالیاتی به عنوان یکی از ابزارهای مهم و متداول سیاستی در ایجاد نوآوری در بنگاه­های خصوصی در نظر گرفته می­شوند. در اغلب کشورها برنامه مدونی برای ارزیابی اثربخشی این سیاست‌ها در سطح بنگاه وجود دارد و از طریق شاخص‌ها و روش‌های مختلف این ارزیابی­ها صورت می‌گیرد. بر اساس قانون حمایت از شرکت­های دانش­بنیان، این شرکت­ها­ می­توانند از معافیت مالیات بر فروش به مدت 15 سال و تسهیلات کم بهره برای توسعه فناوری و تجاری­سازی بهره­مند ­شوند. هدف این مطالعه بررسی اثربخشی این ابزارهای حمایتی، بر عملکرد بنگاه­های کوچک دانش­بنیان در دسته فناوری اطلاعات و ارتباطات می­باشد. اثر افزونگی ورودی و خروجی این حمایت­ها از طریق بررسی تغییرات در نیروی­انسانی تحقیق و توسعه، محصول جدید و فروش، قبل و بعد از دریافت ترکیب‌های مختلف از ابزارهای سیاستی در شرکت‌های دانش‌بنیان کوچک (کمتر از 50 نفر) تحلیل خواهد شد. در این پژوهش برای تحلیل اثرات مستقیم و متقابل میان ابزارهای سیاستی از روش کمی "طرح عاملی 2²" استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان‌دهنده تاثیر معنادار تسهیلات بر افزایش نیروی انسانی تحقیق و توسعه و وجود اثر متقابل میان تسهیلات و معافیت مالیاتی بر افزایش محصولات جدید است. بنابراین می­توان نتیجه گرفت اگر چه شرکت­های دانش­بنیان از این مشوق­ها در جهت افزایش نیروی انسانی تحقیق و توسعه و تولید محصول جدید بهره گرفته­اند، اما در فروش این محصولات در بازار چندان موفق نبوده­اند.