بررسی تأثیر یادگیری‌مداری بر عملکرد محصول جدید: تبیین نقش واسط قابلیت دوسو توانی و چابکی سازمانی

Abstract

علی‌رغم ضرورت یادگیری‌مداری در توسعه محصول جدید، مطالعات اندکی چگونگی این ارتباط را از طریق متغیرهای میانجی بالقوه بررسی کرده‌اند. لذا هدف از این مطالعه بررسی نقش میانجی قابلیت دوسو توانی و چابکی سازمانی در رابطه مذکور است. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری است که به روش میدانی اجرا گردیده است. جامعه آماری پژوهش، مدیران ارشد و بالاخص مدیران واحد تحقیق و توسعه شرکت‌های دانش بنیان واقع در استان کرمان می‌باشد که 180 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب گردید. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه‌ استاندارد می‌باشد که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها نیز از نرم‌افزارهای SPSS 19 و LISREL 8.8 استفاده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری‌مداری به طور مثبت با قابلیت‌ دوسو توان و چابکی سازمانی به ترتیب با ضرایب تأثیر 34/0 و 46/0 در ارتباط است. قابلیت دوسو توان و چابکی سازمانی نیز، به نوبه خود با ضرایب تأثیر 48/0 و 19/0 با عملکرد محصول جدید در ارتباط می‌باشند. در نهایت با توجه به عدم تأیید رابطه مستقیم بین یادگیری‌مداری و عملکرد محصول جدید، نتایج حاکی از تأیید نقش میانجی کامل قابلیت‌های دوسو توانی و چابکی سازمانی در این ارتباط است.