بررسی عوامل زمینه ساز شکاف بین دانش و شناخت در بین نمونه‌ای از پزشکان

Abstract

گسترش علوم و فنون از سویی و رشد تفکر انتقادی از سوی دیگر همواره این سؤالات را به ذهن متبادر ساخته است که چگونه گاهی دانش در قالب شعار باقی می‌ماند و چگونه گاهی این دانش به بخشی از رفتار درونی تبدیل می‌شود؟ چگونه دانش و اطلاعات فراگرفته شده در محافل رسمی و دانشگاهی به شکل عمل و رفتار مولد تبدیل می‌شود؟ از این‌رو، هدف پژوهش حاضر بررسی این فرآیند با رویکرد کیفی و با روش تحلیل محتوا و مصاحبه نیمه­ساختار یافته با پزشکان است. نمونه‌ها با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و نمونه‌گیری نظری انتخاب شدند و تعداد نمونه‌ها با مصاحبه با 8 نفر از پزشکان متخصص به اشباع رسید. با تجزیه ‌و تحلیل مصاحبه‌ها مقولاتی به ‌عنوان عوامل دخیل در عدم تبدیل دانش به شناخت نزد پزشکان مطرح شدند که عبارت­اند از: تأمین نیازهای مالی پزشکان، تغییر نگاه افراد تحصیل‌کرده، گسترش و فراگیری علم آموزی در معنای سطحی، فاصله گرفتن از امور اخلاقی و معنوی، باز بودن بستر جامعه برای رشد زیاده‌خواهی و فردگرایی شدید، بی‌هویتی و سردرگمی تحصیل‌کرده‌ها از هدف فراگرفتن دانش، نبود الگوهای اخلاقی و علمی مناسب در دانشگاه. با توجه به این مقوله‌ها، تبدیل دانش و شناخت تنها در گرو حضور در محافل دانشگاهی و موقعیت‌های رسمی دانشگاهی نیست، بلکه مجموعه‌ای از شرایط لازم است جهت تبدیل دانش به شناخت سهیم شوند.