نقش دین‌داری و تاب‌آوری در پیش‌بینی استرس زناشویی مادران دارای فرزند پسر با اختلال نارسایی توجه بیش‌فعالی

Abstract

هدف این پژوهش بررسی نقش میزان دین­داری و تاب­آوری در پیش­بینی استرس زناشویی درمادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی بود.روش پژوهش از نوع همبستگی بود.جامعه­آماری شامل همه مادران دارای فرزند پسر با اختلال نارسایی توجه- بیش­فعالیشهر تهران بودند. نمونه­آماری شامل 100 مادر دارای فرزند پسر با اختلال نارسایی توجه- بیش­فعالی بودند که با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند.از آزمون مقیاس سنجش اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی، مقیاس استرس زناشویی استکهلمتهران، پرسشنامهتاب­آوریکانرودیویدسون و مقیاس سنجش د­ین­داری برای جمع­آوری داده­ها استفاده شد. داده­ها از طریق تحلیل رگرسیون چندمتغیره و ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفتند.نتایج نشان داد که بین استرس­زناشویی با دین­داری و تاب­آوری رابطه منفی معنی­داری وجود دارد ( 01/0p<). نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که دین­داری و تاب­آوری می­توانند استرس زناشویی را به طور معکوس پیش­بینیکنند. بر اساس یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که میزان دین­داری و تاب­آوری نقش مهمی در پیش­بینی استرس زناشویی دارند.در نتیجه آموزش مؤلفه­های تاب­آوری و تأکید بر افزایش دین­داری می­تواند به کاهش استرس زناشویی کمک کند.