جهت گیری های انگیزشی و پیشرفت تحصیلیِ فارسی آموزان عربی زبان

Abstract

انگیزش از جمله عواملی است که می‌تواند در فرایند زبان‌آموزی، نقشی مؤثر و قابل بررسی داشته باشد. ازاین‌رو، پژوهش حاضر به بررسی رابطه­ی بین جهت­گیری­های انگیزشی با پیشرفت تحصیلی عربی­زبانان در یادگیری زبان فارسی به­عنوان زبان دوم پرداخته است. نمونه­ی آماری پژوهش شامل 64 فارسی­آموز از مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه بین­المللی امام خمینی(ره) بوده است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش­نامه­ی مقیاس جهت­گیری­های انگیزشی زبان نولز و همکاران (2000) و میانگین نمرات آزمون­های چهار مهارت زبانی (خواندن، شنیدن، نگارش، و مکالمه) می‌­باشد. پس از تکمیل پرسش­نامه‌ها توسط فارسی‌آموزان، داده­های به دست آمده با استفاده از آزمون­های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج پژوهش نشان داد که در یادگیری فارسی به­عنوان زبان دوم، بین انگیزش درونی و مؤلفه­های آن با پیشرفت تحصیلی رابطه­ی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، بین بی­انگیزشی و پیشرفت تحصیلی، رابطه­ی منفی و معنادار وجود دارد، اما بین انگیزش بیرونی و پیشرفت تحصیلی رابطه­ی معناداری مشاهده نشد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون چند‌متغیره نشان داد که عامل انگیزش درونی بیشترین سهم را در پیش­بینی پیشرفت تحصیلی فارسی­آموزان عربی‌زبان غیرایرانی دارد. نتایج پژوهش حاضر گویای اهمیت و تأکید بر افزایش انگیزش درونی فارسی­آموزان در کلاس­های درس و نیز در منابع­ آموزشی می­باشد که این به نوبه­ی خود پیشرفت تحصیلی فارسی­آموزان را نیز به همراه خواهد داشت.