تأثیر عمق خط بر خطاهای املایی دانش‌آموزان آذری‌زبان

Abstract

مقاله‌ی حاضر، تأثیر عمق خط بر خطاهای املای فارسیِ دانش­آموزان آذری‌زبان را بررسی می­کند. در این پژوهش، مفهوم «عمق خط» با مقیاس «آوایی­شدگی» مورد سنجش قرار خواهد گرفت و در این راستا، از مطالعه‏ی اسپنسر (1999) به منظور محاسبه­ی این عامل استفاده می‌شود. داده­های به­کار رفته در این مطالعه از میان 125 برگه‌ی­ آزمون نهایی املای دانش­آموزان در چهار مدرسه‌ی راهنمایی دخترانه­ی شهر زنجان استخراج شده است که به ­صورت کمّی و کیفی مورد بررسی قرار گرفته­اند. در این بررسی، پس از ثبت تمامی خطاهای املایی، فهرستی از آنها ارائه خواهد شد. این خطاها که 20 واژه را شامل می­شود، در تحلیل آماری مربوط به سنجشِ «عمق خط» با مقیاس «آوایی­شدگی» مورد استفاده قرار می‌گیرد. فرضیه­ی تحقیق حاضر با توجه به مطالعه­ی اسپنسر، حاکی از وجود ارتباط بین عامل عمق خط (آوایی­شدگی) و خطاهای املایی است. نتایج حاصل از این پژوهش، عدم تحقق این فرضیه را نشان می‌دهد و چنین بیان می­کند که این عامل، تأثیری در ایجاد خطاهای املایی دانش­آموزان مورد مطالعه نداشته است.