نقش چشم‌انداز زمان در هیجان تحصیلی دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم

Abstract

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش چشم‌انداز زمان در هیجان‌های تحصیلی دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم است. بدین منظور 200 نفر از دانش‌آموزان شیراز به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه‌های چشم‌انداز زمانی زیمباردو و بوید (1999) و هیجان تحصیلی پکران و همکاران (2005) را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده ضریب همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که از بین ابعاد چشم‌انداز زمان فقط دیدگاه زمانی حال لذت‌گرا، آینده و حال جبرگرا با هیجان‌های تحصیلی مثبت ارتباط مثبت و معناداری دارند و نیز فقط دیدگاه زمانی گذشته منفی، حال لذت‌گرا، متعالی آینده و گذشته مثبت ارتباط مثبت و معناداری با هیجان‌های تحصیلی منفی دارند. هم‌چنین نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که مدل پیشنهادی پژوهش برازنده داده‌هاست و نیز از بین ابعاد چشم‌انداز زمان، دیدگاه زمانی حال لذت‌گرا، آینده و حال جبرگرا در پیش‌بینی هیجان‌های تحصیلی مثبت و هم‌چنین دیدگاه زمانی گذشته منفی، حال لذت‌گرا و متعالی آینده در پیش‌بینی هیجان‌های تحصیلی منفی دانش‌آموزان نقش دارند. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می‌گردد جهت افزایش هیجان‌های مثبت و کاهش هیجان‌های منفی، برنامه‌های آموزش زمان درمانی جهت هدایت دانش‌آموزان به چشم‌انداز زمانی متعادل به متخصصان ارائه گردد.