شناسایی و رتبه بندی چالش‌های یادگیرندگان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی (مطالعة موردی: دانشگاه شهید بهشتی)

Abstract

آموزش مجازی یکی از مهم­ترین مؤلفه­های آموزش مستمر است و به اعتقاد سازمان­ها نقش و مزایای قابل‌ملاحظه‌ای در آموزش و بهسازی منابع انسانی دارد. اما باید خاطرنشان کرد که، تحقق این مزایا و استفادة بهینه از ظرفیت­های آموزش مجازی مستلزم شناسایی و رفع موانع پیش روی آن است. ازاین­رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه­بندی چالش‌های یادگیرندگان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی دانشگاه شهید بهشتی و به شیوة توصیفی- پیمایشی انجام‌شده است. جامعة آماری پژوهش کلیة کارکنان دانشگاه شهید بهشتی (166 نفر) بود که حداقل در یک دورة آموزش به‌صورت مجازی شرکت کرده بودند و تعداد 115 نفر از آنان به‌عنوان نمونه، بر اساس نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای و با استفاده از جدول کرجسی- مورگان انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه­ای محقق­ساخته بود که گویه­های آن بر اساس مرور پیشینة پژوهش و مراجعه به مقالات و پایان‌نامه‌های مرتبط و مشابه طراحی و تدوین شد. روایی پرسشنامه مذکور توسط 5 نفر از صاحب­نظران آموزش مجازی و منابع انسانی؛ و پایایی آن با محاسبة آلفای کرونباخ 95/0تأیید شد. داده­های حاصل با استفاده از شاخص­های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (t تک نمونه­ای و آزمون رتبه­بندی فریدمن) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان دادند که مهم­ترین چالش‌های به‌کارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی به ترتیب مربوط به چالش‌های آموزشی با میانگین رتبه­ای (99/2)، و زیرساختی­- فنی با میانگین رتبه­ای (74/2) است. نتایج تحقیق همچنین نشان داد که، چالش‌های فرهنگی-اجتماعی و اخلاقی برای به‌کارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی، از کمترین میزان اهمیت برخوردار هستند. کاربردهای یافته­های این تحقیق برای ارتقای استفاده از آموزش مجازی در راستای بهبود آموزش و توسعه منابع انسانی نیز مورد بحث قرار گرفته است.