ضرورت محلولپاشی آهن و روی و افزایش ماده آلی خاک درمدیریت تغذیه انار در استان خراسان رضوی

Abstract

تامین عناصر غذایی به میزان مورد نیاز به شکل قابل‌جذب و در زمان مناسب یکی از مهمترین عوامل موثر بر عملکرد و کیفیت انار تولیدی می‌باشد. عناصر غذایی را به دو روش عمده، روش خاکی و محلولپاشی می‌توان در اختیار گیاه قرار داد. استان خراسان رضوی در منطقه خشک و نیمه خشک قرار دارد و بیشتر باغات انار نیز در حاشیه مناطق کویری قرار گرفته است و لذا قابلیت جذب عناصر غذایی کم مصرف به‌ویژه آهن و روی محدود می‌باشد. بالا بردن میزان ماده آلی خاک و محلول‌پاشی آهن و روی از روش‌های کارا وموثر در این مناطق می باشد تا این عناصر غذایی را به میزان کافی در اختیار گیاه قرار دهد . با محلول‌پاشی محدودیت-های خاکی حذف می‌گردد و عناصر غذایی کم مصرف آهن و روی مستقیما در اختیار گیاه قرار می‌گیرند. زمان و غلظت مناسب محلول‌پاشی این عناصر همراه با مصرف ماده آلی می تواند به افزایش تولید و در نتیجه درآمد کشاورزان انارکار کمک زیادی بنماید.با توجه به تحقیقات انجام شده محلول‌پاشی آهن از منبع سولفات آهن با غلظت سه در هزار و سولفات روی با غلظت سه در هزار یک ماه پس از ظهور میوه وتکرار آن یک ماه بعد و همچنین استفاده از کود دامی پوسیده به میزان 10 تا 15 تن در هکتار در شرایط اقلیمی استان خراسان رضوی توصیه می شود.