بررسی شاخصها و روشهای مبتنی بر دستورالعمل فراسکاتی در زمینه تحلیل بودجه پژوهشی

Abstract

ر این مقاله مبانی روش‌شناسانه و کاربردهای عملی شاخص‌های مبتنی بر دستورالعمل فراسکاتی در زمینه تخصیص منابع پژوهشی را به بحث خواهیم گذاشت و سیر تاریخی و تکاملی این مجموعه را از زمان شکل‌گیری آن در دهه 60 میلادی مورد بررسی قرار خواهیم داد. سپس به سراغ تحولات متأخرتر خواهیم رفت و برخی از ابتکارها و پیشنهادهای مطرح شده در زمینه اتخاذ روش‌شناسی‌های بهتر و شاخص‌های جامع‌تر را مطرح خواهیم کرد. در خلال این بحث خواهیم دید که در سال‌های اخیر نوعی تحول روش‌شناسانه از سویه شاخص‌های کلاسیک مبتنی بر ورودی/خروجی که به‌طور عمده بر اندازه‌گیری کارایی و تأثیر پژوهش تأکید دارند، به‌سمت شاخص‌هایی از نوع شاخص‌های موقعیت‌یاب که به‌دنبال موقعیت‌یابی کنشگران مختلف در نظام‌های ملی نوآوری و تشخیص پیوندها و جریان‌های منابع میان آنها هستند قابل مشاهده است.